ALUN MONOLOGI ISLANNIKS Ég var kannski žriggja gamall, žegar ķslenska gay par sem .lnar og Édorf adoptoivat mig ķ śthverfum ķ Reykjavķk, stašsett į yksiöönsä. Svęši bjó ķ strķš Guerrilla sinnum, og öll fęša var stranglega reglur. Ég žurfti aš oft grķpa til Edorfin einu sinni įšur defecation matvęla, sögšu žeir aš vęri best fyrir mig. Ég vissi ekki hvort aš trśa. Įrum sķšar, er lokiš 12, ķ fyrsta sinn sem ég hljóp ķ burtu til heimsins. Eša ķ heiminum og heimurinn var ég varla śt fyrir borgina takmörk. Fašir minn perseraiskasi mig. Tveir af žeim. Samskipti mķn viš homovanhempiini var arpeuttava, ég aldrei fékk aš upplifa ešlilegt gagnkynhneigšir kynlķf meš konu, hvaš žį snerta. En, foreldrar mķnir varš sķfellt mikilvęgari žįttur ķ lķfi mķnu. Kannski er žaš vegna ķ október į Sunnudagur morgunn góšan daginn višburšir riipaisivat mig svo innilega - žaš var einn dag žegar foreldrar mķnir voru myrt. Ég heiti Pétur Gr.msson, og žetta er saga af hefnd. ALUN MONOLOGI Olin ehkä kolmen vanha, kun islantilainen homopariskunta Ķlnar ja Édorf adoptoivat minut Reykjavikin esikaupunkialueella sijaitsevaan yksiöönsä. Seudulla elettiin sissisodan aikoja, ja kaikki ruoka oli tarkasti säädeltyä. Jouduin usein turvautumaan Edorfin jo kerran ulostamaan ravintoon; he sanoivat sen olevan parasta minulle. En tiennyt, pitäisikö uskoa. Vuosia myöhemmin, täytettyäni 12, karkasin ensi kertaa maailmalle. Tai maailmalle ja maailmalle, pääsin hädintuskin kaupunginrajaa pidemmälle. Isäni perseraiskasi minut. He molemmat. uhteeni homovanhempiini oli arpeuttava; en koskaan saanut kokea normaalia heteroseksiä saati naisen kosketusta. Silti vanhemmistani tuli yhä tärkeämpi osa elämääni. Kenties juuri siksi erään lokakuisen sunnuntaiaamun tapahtumat riipaisivat minua niin syvältä - tuo oli päivä, jona vanhempani murhattiin. Minun nimeni on Peter Grķmsson, ja tämä on tarina kostosta.